ÇOK AZIMIZ UÇABİLİR
14.06.2026 Pazar
Sen o vazgeçtiğim günsün, o sıcak yaz, o deniz kenarı… İlk gençliğin kafa karışıklığısın, tutamadığım el, öpemediğim tensin. Sıcak kumlara basmamak için şekilden şekile giren ayaklarımsın; hep yanan ben, hep yakan sensin. Bir ılık rüzgâr esen şimdi akşamüzeri, üşürüm hafiften. Olsan üşümezdim, olsan güt bitsin istemezdim, olsan hiç üşümezdi hava, yaz kalırdı hep.
Sen yine de yaz ama, merak ederim belki… Hangi şehirdesin, kimle...