CAAANIM EGO - 23.07.2026

Bir boşluğun içinde zamanı tüketmeyi bekler insan bazen. Aldırış etmez olan bitene, sesini çıkarmaz, tepki vermez. Kapılar açılıp kapanır, yollar uzayıp kısalır, yağmurlar yağar, bulutlar yer değiştirir. Değişmez hiçbir şey. Saçma sapan bir devinimin gözlerde büyütülen kahramanları olunur en çok. Kendini bir şeyler sanmanın anlamı yoktur, koca bir yanılsamadan ibarettir olan biten. Bugün varsındır, yarın olmayacaksındır.

Akar su bulur yolunu, mevsimler eski usul değişir size rağmen, güneş doğar sabah olunca. Bazen güçlüsünüzdür bazen zayıf. Bazen mutlusunuzdur bazen de mutsuz. Kalabalık zannedersiniz ama değildir, gürültü yanıltıcıdır. Sadece sizin yıkanabileceğiniz bir suda debelenip durmaktasınızdır. Bildikleriniz kadar hakım zannedersiniz kendinizi bilmediklerinize de. Her konuda bir fikriniz vardır çünkü. Ve yanıldığınızı anlayabileceğiniz zaman kısalmaktadır her tik tak sesiyle.

Yargılara mahkûm yaşar insan, en çok da kendi yargılarına. Gitsen arkada kalanları seviyorsundur, kalsan kimse değiştirmeye çalışmaz kendisini. Görünen tek şey kafamızdaki yargılardır, hakimdir onlar her şeye. Ayağa bağlanmış ağırlıkla derin sulara dalmak gibidir. Nefessiz kalsan da, ciğerlerin su dolsa da ayağındaki ağırlığı çözüp kurtulmayı beceremezsin. Çünkü egondur o ayağındaki yük ve ondan kurtulmak kendin zannettiğin kişiden vazgeçmek gibidir. Herkes birbirini suçlar, aynaya bakmak gelmez kimsenin aklına.