UÇURUM BÜYÜYOR - 7.07.2026

Arkamızda bir uçurum var ve biz düşmeye devam ediyoruz. Sonu görünmüyor, ne kadar daha sürecek, nerede duracak bilmiyorum. Daha iyi olmayacak, tek bildiğim bu. Dünyayı çocuklar güzelleştirecek derler; kızım onlardan biriydi ama büyüdü, oğlum da büyüyor. Çocuklar böyle hızlı büyüdükçe bu dünya güzelleşmez, benim anladığım bu. Tamam, biraz kalın kafalı olabilirim, hesap işinde de pek becerikli değilimdir ama bana öyle geliyor ki düşmeye devam edeceğiz ve uçurum büyüyecek düştükçe.

Olman gereken birisi var, olmak istediğin… Bir de olabileceğin birisi var. İkisi arasındaki savaş alıp götürüyor yılları. Kimsenin galip gelemeyeceği bir mücadele. Olmak istediğin de sen değilsin, olabileceğin de. Yarını hesaplamaktan bugüne zaman kalmıyor. Geçmiş yük zaten sırtımıza. Bu kadar mükemmel bir dünya yaratıp içini bizimle dolduran Sayın Tanrı da sorumlu bazı şeylerden.  Aklın ermez senin diyorlar, oysa bu aklı bana veren de o. Aklımın ermeyeceği şeylerin günahını neden bana yazıyor. Güzel olan her şey kötü ona göre. Kötü olan her şey de imtihan. Beni var eden o, benim varlığımı imtihana tabi tutan da. Üstelik bütün sonuçları bildiğini de söylüyorlar. Daha büyük bir olay olmalı, kimsenin kafasının almadığı bir şey. Benim düşünmek istemediğim bir şey. Çünkü olmak istediğim kişi ile olabileceğim kişi uzun süredir birbirlerine ellemiyorlar. Çok zamanım kalmadı, biliyorum.

Kimse bozmasın rahatını küçük şeyler için. Ben de büyütmüyorum küçük şeyleri artık. Sevmeye çalışmıyorum birilerini, birileri beni sevsin diye çabalamıyorum. Usulca akan bir nehirde de yok gözüm, sakin deniz kenarlarında da. Sıcağa da alışıyor insan zamanla soğuğa da. Varlıkla yokluk arasında pek de bir fark olmadığını anlıyor. Dün kızdığına bugün gülümsüyor, dün katlanamadığıyla vakit geçiriyor bugün. Vazgeçiyor inandıklarından, kurallarını esnetiyor, diğerlerine benziyor zamanla. Televizyonda birileri başka birilerini öldürüyor. Kapatıyorum televizyonu, sıcak bir çay alıp balkona yürüyorum. Sokaktan geçen bir kız çocuğu küfürlü cümleler kuruyor arkadaşına gülerek, arkadaşı da benzer küfürlü cümlelerle karşılık veriyor. Onlar sokakta ilerlerken dünya dönmeye devam ediyor.

Kızım dünyayı güzelleştirecek çocuklardandı ama büyüdü, oğlum da büyüyor. Bazı ümitleri katlediyor zaman. Bir sözle katlediyor, bir bakışla, bir evetle ya da hayırla katlediyor. Ben alışıyorum, köşe başındaki Erzincanlı kasap alışıyor, karşı marketin üç ayda bir değişen kasiyeri alışıyor, arka caddedeki yufkacının eblek oğlu da alışıyor. Bu yıl şampiyon olacak diyor bizim takım. Bu hakemlerle zor diyor babası. Oysa güzel bir yer olacaktı dünya. Bize anlatılan masalların hepsi yalan olmamalı. Yolda karşılaşıyor pamuk prensesle yedi cüceler, selam vermiyorlar birbirine. Umut azar azar ölüyor radyoda çalan şarkıyı dinlerken. Büyüyor arkamızdaki uçurum.